De MaXi-Race: 100 km trailrunnen rond het meer van Annecy

Guillaume Laruelle

Afdelingsverantwoordelijke travel en outdoor bij A.S.Adventure Pommerloch

Houdt van trailrunning, bergsport en de pure natuur opzoeken
Liep naast de MaXi-Race in Frankrijk al verschillende lange trailruns: Bastogne–Wiltz–Bastogne, Trail du Grand Est Alsace, Infernal Trail des Vosges en OHM Trail

De MaXi-Race: een mythische trail rond het meer van Annecy

De MaXi-Race is een bekende naam in de trailwereld. De hoofdwedstrijd is een ultramarathon van ongeveer 100 km met zo’n 6.000 hoogtemeters, volledig rond het Meer van Annecy. Het parcours trakteert je onderweg op spectaculaire vergezichten over het azuurblauwe meer, omringd door ruwe alpentoppen. Er zijn ook kortere formules die je kan lopen als je de volledige afstand niet haalt of het parcours in twee dagen wil afleggen.

Het evenement trekt jaarlijks duizenden deelnemers. In 2026 waren er 12 startgolven van telkens ongeveer 250 lopers, goed voor zo’n 3.000 trailrunners in totaal. En de starttijden zijn niet voor uitslapers: de laatste golven vertrekken rond 03:20 uur ’s ochtends, met strikte tijdslimieten onderweg. Als je die niet haalt, moet je stoppen.

Loper met rugzak beweegt omhoog over een smal pad met rotsen en boomwortels.

Voorbereiding: trainen zonder echte bergen

Guillaume doet al sinds 2019 aan trailrunning en waagt zich regelmatig aan tochten van 10 km tot wel 70 km. Voor de MaXi-Race volgde hij een plan van 3 à 4 trainingen per week, met variatie in intensiteit en hoogtemeters. “In België hebben we niet echt de bergen om ons optimaal voor te bereiden, maar we zochten wat hellingen op en trainden met gewichten: soms licht, soms met extra belasting”, vertelt Guillaume.

Toch loopt niet elke voorbereiding volgens plan. Normaal zou zijn partner de bevoorrading op zich nemen, maar door onvoorziene omstandigheden moest hij al zijn materiaal zelf dragen. "Dat extra gewicht eist op zo'n lange afstand wel zijn tol", zegt Guillaume. Bovenop die extra kilo's kreeg hij begin die week af te rekenen met een felle maag-darmontsteking, wat zijn conditie en spijsvertering tijdens de race stevig op de proef stelde.

De race: van de start in de nacht tot halverwege het parcours

Om 3:20 uur ’s ochtends klonk het startschot voor Guillaume. De eerste kilometers vlogen voorbij en hij bouwde een mooie voorsprong op tegenover de tijdslimieten. Maar daarna sloeg de twijfel toe: tot aan de 30e kilometer kreeg hij door zijn opspelende maag nauwelijks eten of drinken binnen. Toch beet hij door. Rond 14:15 uur bereikte hij op karakter het halfwegpunt in Têtes des Perches, met ruim 46 kilometer en meer dan 3.000 positieve hoogtemeters in de benen.

Daar moest hij de knoop doorhakken. “Ik wist simpelweg dat ik de volgende post niet meer voor de deadline zou halen. Stoppen doet pijn, maar het was verstandig”, zegt Guillaume daarover. Het werd zijn allereerste DNF (Did Not Finish). “Een bittere pil op het moment zelf, maar vooral een waardevolle les voor de toekomst.”

Drie lopers bewegen over een weg door een berglandschap tijdens de schemering.

Mentale les: DNF betekent niet falen

“Het was de eerste keer dat ik opgaf tijdens een trail. Dat doet even pijn, maar achteraf voel ik vooral trots. Ik heb mijn grenzen leren aanvaarden en ben er sterker uitgekomen”, vertelt Guillaume. Voor hem is trailrunning geen ‘job’ of geen verplichting, maar een passie. “Je moet plezier blijven vinden, ook in de zware momenten. Soms is de natuur even belangrijker dan je tijd.”

Hij genoot volop van de omgeving: uitzichten tot boven 1.800 m, wilde steenbokken, een prachtige zonsopgang in de bergen en een unieke sfeer onder de lopers. “Tijdens de wedstrijd helpt iedereen elkaar. Als iemand valt of last krijgt van krampen, stoppen de andere deelnemers meteen om te helpen. Dat is een totaal ander gevoel dan bij loopwedstrijden op de weg”, beschrijft Guillaume.

Ik heb enorm genoten van de unieke sfeer die er onder de lopers heerste!

Persoon rust in het gras met wandelschoenen en stokken voor een weids berglandschap.

Voeding en hydratatie: zoeken naar de juiste balans

Tijdens het lopen van een lange afstand is goed eten en drinken cruciaal. Guillaume startte de wedstrijd op vaste repen en stapte naarmate de kilometers vorderden over op halfvloeibare purees, die zijn makkelijker verteerbaar. "Je lichaam moet kiezen: gaat het bloed naar je spieren of naar je maag? Op een gegeven moment winnen de spieren het tijdens zo’n wedstrijd," legt Guillaume uit.

Ook zijn hydratatieplan was precisiewerk. Met een mix van water en elektrolyten hield hij uitdroging tegen, al was het wel zoeken naar een goede balans. "Te veel elektrolyten vertragen namelijk de afvoer van afvalstoffen", verklaart Guillaume. En zodra de hitte toesloeg? Dan ging er ijskoud water over zijn pet voor de nodige afkoeling.

Praktisch: zo pak je de MaXi-Race aan

Periode: eind mei/begin juni (editie 2026 was eind mei)
Inschrijving: vereist een minimumaantal ITRA-punten (die je verzamelt door eerder erkende trailruns te voltooien), plaatsen zijn beperkt en snel volzet
Overnachten: appartement of camping in de buurt van Annecy, vroeg boeken
Niveau: gevorderd tot zeer gevorderd, topconditie en ervaring met lange trails en hoogtemeters zijn een must
Materiaal: bepaalde onderdelen van je uitrusting zijn verplicht (hoofdlamp bijvoorbeeld)

Route: de verschillende uitdagingen binnen de MaXi-Race

Het evenement biedt voor elk type runner een passende uitdaging. De belangrijkste wedstrijd is natuurlijk de MaXi-Race: een adembenemende en slopende ronde van 94 tot 100 km met zo’n 6.000 m stijgen. Zoek je een halve ronde, dan is er de Marathon-eXperience van ongeveer 45 km met rond de 2.800 tot 3.000 m stijgen. Daarnaast zijn er kortere opties zoals de Short-Race (ongeveer 16-26 km) en verschillende estafettewedstrijden. Welke afstand je ook kiest: het parcours voert je over steile hellingen, technische paadjes, schaduwrijke bossen en open bergvlaktes met een prachtig uitzicht op het meer van Annecy.

Guillaume liep de MaXi-Race tot halverwege, maar benadrukt dat deelnemen loont, ook als je het traject niet uitloopt. Voor wie stopt op de 46e kilometer is er namelijk een apart klassement, de MaXi-Challenger. “De eerste 46 km waren al onvergetelijk”, zegt hij.

Ontdek alle races in detail

Panoramisch uitzicht op een turquoise meer, vallei en bergen door groene boomtakken.

Wat neem je mee? De must-haves van Guillaume

Trailschoenen: “Ik liep met de Merrell Agility Peak 6. Minder demping dan mijn gebruikelijke Hoka’s, maar net daardoor liepen mijn knieën beter. En de grip was fantastisch.”
Sportshirt en short van Ayacucho: “Ademende en sneldrogende sportkleding is een must.”
Drinksysteem: “In totaal had ik 2 liter vloeistof bij.”
Hoofdlamp: “Ik koos voor een hoofdlamp van Petzl. De autofocus werkt indrukwekkend, maar bij veel volk gebruik ik liever de vaste stand.”
Sporthorloge: “Ik gebruik mijn Garmin Fenix 7X dagelijks. De analyse van mijn trainingen en informatie over de nodige recuperatie doen het voor mij.”
Trailstokken: “Mijn trailstokken zaten in een quiver (koker) op mijn loopvest. Zo kon ik ze tijdens het lopen snel opbergen of bovenhalen zonder te stoppen.”

Op naar het volgende avontuur

Of Guillaume nu genoeg heeft van het trailrunnen? Niks van! Hij kijkt alweer uit naar zijn volgende challenge: de 100 km van Bastogne–Wiltz–Bastogne op 27 december 2026. “Laten we zeggen dat ik mijn benen nu even de tijd geef om na te genieten, voordat we op een sportieve manier het jaar uitluiden.”