Surfen & hiken: met de camper door Baskenland, Cantabrië en Asturië

“Het Baskenland is mijn favoriete regio om op vakantie te gaan”, steekt Monty van wal. Hij was er al twee keer eerder geweest, maar telkens aan de Franse kant. Deze keer wilde hij de Spaanse kant ontdekken, een paar dagen Bilbao meepikken én surfen combineren met wandelen.

“Surfen is echt mijn ding, wandelen iets meer dat van mijn vriendin. Dus dat paste eigenlijk perfect.” Het plan was simpel maar slim: geen overvolle dagen, geen prestatiedrang. “We gingen nooit surfen en hiken op dezelfde dag, want dat is echt te intensief. Het moest vakantie blijven.”

Als Monty één woord moet kiezen om deze reis samen te vatten, is het zonder twijfel vrijheid. “Dat is zalig. Vrijheid om te stoppen waar het goed voelt, zonder vaste planning of strakke route, maar veel ruimte voor improvisatie.” Die vrijheid had alles te maken met het Volkswagen California-busje dat ze huurden in Bilbao: hun huis op wielen voor twee weken. “Je haalt dat busje op en je bent meteen vertrokken.”

Voor ze er met hun busje op uit trokken, brachten ze eerst nog een paar dagen door in Bilbao, waar ze toevallig midden in de Baskische feesten belandden. “Supertof, echt ambiance, maar we wisten vooraf niet dat alles daardoor duurder was en alle logeeradressen volgeboekt waren. Dat was wel een lesje: voortaan checken we altijd de lokale feestdagen.”

Na hun citytrip Bilbao reden ze westwaarts, voor een roadtrip-lus langs Cantabrië en Asturië. “Hoe verder we reden, hoe ruiger het landschap werd. En ook hoe mooier de wandelingen.”

Surfdagen verliepen volgens een vast ritme. “Goed ontbijten, naar het strand, board huren en daar gewoon de hele dag blijven.” Geen gejaag, geen strakke surfplanning, gewoon genieten.

Monty surft al zo’n vijf jaar, en deze trip gebruikte hij bewust om bij te leren. “Ik wou de golven beter leren lezen, leren zien waar ik precies moest surfen. Niet gewoon volgen, maar zelf kijken: waar breken de golven goed, waar is het veilig?” Hij kreeg veel tips bij lokale surfshops. “Telkens als ik een surfboard ging huren, vroeg ik erbij: waar moet ik het water in, waar beter niet? Dat soort info maakt echt verschil.” De omstandigheden hielpen ook mee. “In de zomer zijn de golven daar meestal vrij chill. Dat is ideaal als je niet elke dag op je limiet wil zitten.”

Op wandeldagen ging het tempo even omhoog, afhankelijk van de hoogtemeters. “We ontbeten, maakten onze picknick klaar en kozen een wandeling. Geen strikte planning, eerder kijken waar we zin in hadden.” Ze volgden meestal aangeduide routes, zonder GPX. “Dat gaf een rustiger gevoel. Minder op je gsm kijken, meer rondom je.”

In Asturië werd het landschap steeds indrukwekkender. “We wandelden letterlijk tussen wilde paarden en koeien. Dat voelt zo anders dan bij ons.” Het weer deed z’n duit in het zakje: soms strakblauw, soms mistig en fris. “Regelmatig kregen we op één dag Spaans zomerweer en Belgisch herfstweer.”

Over zijn favoriete surfspots van de trip hoeft Monty niet lang na te denken:

•    Zarautz: “Een superlang strand waar elke surfer terechtkan. Beginner of gevorderd, je vindt er altijd wel een goeie plek.”

•    San Vicente de la Barquera: “Voor mij de mooiste setting. Surfen met zicht op heuvels en bergen. Prachtig!”

•    Berria: “Een rustige baai met een relaxte vibe. Ideaal als je geen zin hebt in drukte.”

Eén wandeling blijft hem bijzonder helder bij: Vega de Liordes, een lusvormige wandeling in de Picos de Europa. 16 kilometer, 1000 hoogtemeters, zes uur stappen en 33 graden. “Op het einde waren we echt ons water aan het rantsoeneren.” De ontknoping was filmisch: “terug aan onze kampeerbus lag nog één flesje Aquarius in de koelkast. Dat was letterlijk in twee seconden leeg”, lacht Monty. Ondanks het afzien, of misschien juist daardoor, was deze hike hun favoriet. Want boven op de berg wachtte de beloning voor de inspanning: “weidse vergezichten, wilde paarden op de top, en dat gevoel van: oké, dít is avontuur.”

In Asturië zat het even tegen: slecht weer, allebei ziek, modder overal. “We stonden geparkeerd op een parking waar juist een dorpsfeest aan de gang was, met mensen die opera-achtig aan het zingen waren in het lokale dialect.” Om naar het toilet te gaan moesten ze dwars door het feest. “Comfort nul, maar achteraf lach je daarmee.”

Monty en zijn vriendin gingen van augustus tot september, ongeveer twee weken. Die periode vond hij ideaal: “Warm genoeg, maar niet té druk.”

Overnachten deden ze in een kampeerbusje dat ze huurden via Yescapa. Een overnachtingsplaats vonden ze telkens via de app Park4Night. “Soms stonden we op een droomplek, soms dachten we bij aankomst: oei. Maar je blijft flexibel.” Af en toe boekte het duo een camping. “Gewoon om eens goed te douchen en om het water van ons busje bij te vullen.”

Eten hielden ze simpel. “We kookten vaak zelf: pasta pesto, couscoussalades of andere eenvoudige kampeergerechten. Makkelijk, budgetvriendelijk en weinig afwas.”