Hoogteziekte ontstaat door een tekort aan zuurstof in de hersenen. Veel mensen denken dat als je hoger in de bergen komt, er minder zuurstof in de lucht zit. Deze gedachte is niet helemaal juist. Ons bloed kan zuurstof opnemen, omdat de luchtdruk die buiten ons lichaam zit de zuurstof als het ware in ons bloed drukt. Als je hoger komt, neemt de luchtdruk af. Hierdoor wordt er minder zuurstof in onze aderen gedrukt.
Aan het zuurstoftekort moet het lichaam wennen. Door anders te functioneren kan het lichaam het zuurstoftekort voor een groot gedeelte opvangen. Als dit opvangen niet goed lukt, heb je kans op hoogteziekte.
Er zijn verschillende vormen van hoogteziekte. De bekendste vorm is acute mountain sickness ofwel AMS (acute hoogteziekte).
Preventie
Hoogteziekte kun je niet helemaal voorkomen. Je maakt kans om ziek te worden vanaf ongeveer 2500 meter. De conditie waarin het lichaam verkeert, is niet altijd bepalend voor de kans op hoogteziekte.
Zo zijn er bergbeklimmers die op de Mount Everest niet ziek zijn geworden, maar op een top van 3000 meter in de Alpen problemen kregen.
Toch kun je enkele maatregelen nemen om de kans op hoogteziekte te verminderen:
Symptomen : milde hoofdpijn, misselijkheid, verlies van eetlust, futloosheid en vermoeidheid, slaapstoornis (vooral de eerste nacht), kater-gevoel
Behandeling
Van de patiënten met hoogteziekte geneest 90% door niet verder te stijgen en een dag te rusten. Vaak kunnen ze daarna weer verder klimmen. Daal bij de eerste signalen af en ga 500 meter lager slapen. Drink goed en gebruik eventueel ORS. Neem aspirine tegen de hoofdpijn. Vermijd middelen die invloed kunnen hebben op de ademhaling, zoals alcohol en slaapmiddelen. Normaal gaat AMS na enkele dagen over. Stijg in ieder geval niet verder tot de klachten volledig voorbij zijn.
Daarnaast zijn er: HARE (oogoedeem), HAFE (darmoedeem), HACE (hersenoedeem) en HAPE (longoedeem).